Rozwój nauk medycznych daje szansę również lekarzom dentystom na zaoferowanie swoim pacjentom nowoczesnych, wysoce precyzyjnych i coraz bardziej skutecznych metod specjalistycznego leczenia. W chirurgii stomatologicznej postęp technologiczny wyraził się między innymi w rozwoju technik rekonstrukcyjnych – skutkiem czego implanty zębowe są obecnie dość powszechnie wykorzystywane w leczeniu braków zębowych. Wspomniany rozwój wiedzy medycznej i liczne badania naukowe pozwoliły także w znacznym stopniu zwiększyć skuteczność leczenia braków zębowych metodą autotransplantacji. Procedura ta z uwagi na wysoką skuteczność terapeutyczną, a przy tym stosunkowo małe wymagania sprzętowe (niskie nakłady finansowe), powinna – w wybranych przypadkach – stanowić metodę z wyboru w leczeniu braków zębowych. Stąd uzasadnione winny być starania mające na celu poznanie wszystkich czynników mogących mieć wpływ na skuteczność tej metody terapeutycznej.

Jednym z nich jest młody wiek pacjenta. Znajomość wpływu tego czynnika może ułatwić lekarzom stomatologom ustalanie rokowań dla przeszczepionego zęba, a także pomóc w określeniu optymalnego momentu do przeprowadzenia jego autotransplantacji i przez to zwiększyć odsetek powodzeń w tych zabiegach. Przedstawienie tego zagadnienia stanowiło cel  niniejszej pracy.