WPROWADZENIE

Pierwsze doniesienia na temat używania włókien szklanych pochodzą z lat 70-tych ubiegłego wieku. Ich zastosowanie polegało na umieszczeniu długich odcinków włókien bezpośrednio w cieście akrylowym, a następnie ich spolimeryzowaniu. W przypadku materiałów kompozytowych ten sam materiał był nasączany płynną żywicą kompozytową i używany do szynowania rozchwianych zębów [1].

Najczęstszą przyczyną utraty zębów jest próchnica. Problem nabiera szczególnego znaczenia, gdy koszty uzupełnienia braków przerastają możliwości finansowe pacjenta. Brak pojedynczego zęba w odcinku przednim lub bocznym może stanowić problem zarówno dla pacjenta, jak i dla lekarza. W uzupełnieniu bocznego braku/braków w uzębieniu oprócz walorów kosmetycznych istotną rolę odgrywa wytrzymałość materiałowa na zgniatanie. Nierzadko sąsiednie zęby nie są, lub nieznacznie są zniszczone próchnicowo, a wykonanie tradycyjnego mostu wiąże się z ich oszlifowaniem. Dlatego istnieje możliwość oszczędnej rekonstrukcji brakującego zęba/zębów za pomocą mostu kompozytowego na włóknie szklanym.

Zaletą odbudowy zębów z wykorzystaniem włókna szklanego w porównaniu z mostem porcelanowym jest szybkość wykonania, brak konieczności współpracy z technikiem i minimalna preparacja tkanek twardych zębów sąsiadujących z miejscem po utraconym zębie. Zastosowanie w rekonstrukcji bezpośredniego mostu eliminuje konieczność wykonania tradycyjnej, inwazyjnej odbudowy na metalu. Zapewnia to uzyskanie równoważnego zespolenia istniejących zębów [2-6].

OPIS PRZYPADKU

Pacjentka, lat 31, zgłosiła się celem konsultacji i leczenia utraconych zębów 16. i 36. W ramach diagnostyki wykonano rentgenogramy przylegające w/w okolic, nie stwierdzając cech patologicznych. Po przeprowadzeniu wywiadu ogólnego uzyskano informację o dobrym stanie zdrowia pacjentki. W badaniu wewnątrzustnym stwierdzono, oprócz braków zębów 16., 36., w zębach sąsiadujących stan po leczeniu zachowawczym z próchnicą wtórną (ryc. 1 i 2).

Pacjentce zostały przedstawione następujące możliwości leczenia:

1.    leczenie próchnicy zębów sąsiadujących z jednoczasowym wykonaniem mostu kompozytowego na włóknie szklanym,

2.    uzupełnienie za pomocą mostu porcelanowego po uprzednim leczeniu endodontycznym zębów filarowych,

3.    leczenie zachowawcze zębów sąsiadujących i wykonanie uzupełnień na bazie implantów.

Po przeanalizowaniu możliwości i kosztów leczenia, pacjentka zdecydowała się na wariant pierwszy. Ponadto istotnym argumentem przemawiającym za wybraniem pierwszego rozwiązania było pozostawienie żywych zębów sąsiadujących
z brakami zębowymi.

Dokonano usunięcia nieestetycznych wypełnień i próchnicy wtórnej w zębach sąsiadujących z brakami zębów 16., 36. (ryc. 3 i 4). Kolejnym etapem była wielowarstwowa rekonstrukcja brakujących części w zębach 15., 17. oraz 35., 37. przy użyciu materiału światłoutwardzalnego Gradia (GC). W następnym etapie wykonano preparację rowka na powierzchniach zębów filarowych (ryc. 5) i zainstalowano szynę Splint-It - 2 mm siateczka (Jenerix) przy użyciu Gradia-flow (ryc. 6 i 7). Na przęśle z włókna szklanego odbudowano ząb 16. (ryc. 8), a następnie 36. (ryc. 9), wykorzystując tzw. „formówkę białostocką”. Formówkę nacięto na powierzeniach stycznych w celu wprowadzenia włókna szklanego w głąb odbudowanego zęba 16. i 36. oraz odizolowano powierzchnię dodziąsłową formówki paskiem celuloidowym. Dzięki tej izolacji uniknięto traumatyzacji powierzchni dziąsła oraz uzyskano szczelinę umożliwiającą utrzymanie właściwej higieny w okolicy zębów zrekonstruowanych. Do odbudowy zębów użyto materiału Gradia stosując pełny, wymagany wachlarz kolorów dający efekt kameleona. Zęby 16. i 36. zostały nieznacznie wyłączone ze zgryzu bez defektu kosmetycznego.

PODSUMOWANIE

Zaletą odbudowy zęba/zębów za pomocą mostu adhezyjnego z wykorzystaniem włókna szklanego są: minimalna preparacja tkanek zębów sąsiadujących z luką, szybkość wykonania bezpośrednio w gabinecie, brak współpracy z technikiem oraz niższe koszty leczenia w porównaniu z mostami konwencjonalnymi. Do nielicznych wad należy możliwość przebarwień oraz ograniczenia w wykonaniu w przypadku ruchomości filarów.

..............................................................................................................................................................

PIŚMIENNICTWO

1.    Raszewski Z.: Zastosowanie włókien szklanych w stomatologii. Twój Przegląd Stomatologiczny 2008; 8: 41-42.

2.    Dawiec M., Dawiec G., Staroń-Irla K., Skaba D.: Rekonstrukcja braku zęba 12 z użyciem włókna szklanego – metoda własna. Twój Przegląd Stomatologiczny 2008; 6: 46.

3.    Staroń-Irla K, Dawiec M., Dawiec G.: Odbudowa korony zęba 22 zużyciem wkładu z włókna szklanego. Twój Przegląd Stomatologiczny 2008; 10: 44-45.

4.    Kittel L.: Włókna szklane w bezbolesnym, nieinwazyjnym leczeniu protetycznym podczas jeden wizyty. Stomatologia Współczesna 2008; 5: 32-36.

5.    Dawiec G., Dawiec M., Staroń-Irla K.: Uzupełnienie braków uzębienia w odcinku bocznym szczęki za pomocą mostu kompozytowego wzmocnionego włóknem szklanym. Magazyn Stomatologiczny 2009; 2: 10-12.

6.    Wilkońska-Jamróz L.: Mosty kompozytowe wzmacniane włóknami (FRC) wykonywane metodą bezpośrednią
i pośrednią. Poradnik Stomatologiczny 2006; 2: 4-10.  

..............................................................................................................................................................

© Grzegorz Dawiec, Monika Dawiec, Ksymena Staroń-Irla

..............................................................................................................................................................

*Adres do korespondencji

Grzegorz Dawiec
Grupowa Praktyka Dentystyczna M. i G. Dawiec
41-902 Bytom, ul. Żeromskiego 18

Pracę nadesłano: 04.03.2009 r.
Przyjęto do druku: 07.04.2009 r.

Praca recenzowana